სვანეთი საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სახელმწიფოებრივი განვითარების პროცესში (1918–1921)

ანოტაცია

აბ­სტრაქ­ტი. სტა­ტი­ა­ში გან­ხი­ლუ­ლია სვა­ნე­თის პო­ლი­ტი­კუ­რი, ად­მი­ნის­ტრა­ცი­უ­ლი, სო­ცი­ა­ლურ-ეკო­ნო­მი­კუ­რი და კულ­ტუ­რუ­ლი გან­ვი­თა­რე­ბის ძი­რი­თა­დი ას­პექ­ტე­ბი სა­ქარ­თვე­ლოს დე­მოკ­რა­ტი­უ­ლი რეს­პუბ­ლი­კის (1918–1921 წწ.) არ­სე­ბო­ბის პე­რი­ოდ­ში. კვლე­ვა სა­ქარ­თვე­ლოს დამ­ფუძ­ნე­ბე­ლი კრე­ბის მა­სა­ლებს, იმ­დრო­ინ­დელ პე­რი­ო­დულ პრე­სას, სა­არ­ქი­ვო დო­კუ­მენ­ტებ­სა და მე­მუ­ა­რულ წყა­რო­ებს ეფუძ­ნე­ბა, რაც შე­საძ­ლებ­ლო­ბას იძ­ლე­ვა სვა­ნე­თის მი­მართ სა­ქარ­თვე­ლოს დე­მოკ­რა­ტი­უ­ლი რეს­პუბ­ლი­კის ხე­ლი­სუფ­ლე­ბის რე­გი­ო­ნუ­ლი პო­ლი­ტი­კა კომ­პლექ­სუ­რად შე­ფას­დეს და გა­მო­იკ­ვე­თოს მი­სი ძი­რი­თა­დი პრი­ო­რი­ტე­ტე­ბი. სტა­ტი­ა­ში გა­ა­ნა­ლი­ზე­ბუ­ლია ად­გი­ლობ­რი­ვი თვით­მმარ­თვე­ლო­ბის (ერო­ბე­ბის) ფორ­მი­რე­ბის პრო­ცე­სი, მო­სახ­ლე­ო­ბის მო­ნა­წი­ლე­ო­ბა დე­მოკ­რა­ტი­ულ არ­ჩევ­ნებ­ში, სა­ხელ­მწი­ფო ად­მი­ნის­ტრა­ცი­ის საქ­მი­ა­ნო­ბა და რე­გი­ო­ნის სა­ერ­თო სა­ხელ­მწი­ფო­ებ­რივ სივ­რცე­ში ინ­ტეგ­რა­ცი­ის მიზ­ნით გან­ხორ­ცი­ე­ლე­ბუ­ლი ღო­ნის­ძი­ე­ბე­ბი. გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი ყუ­რად­ღე­ბა რე­გი­ონ­ში ად­მი­ნის­ტრა­ცი­უ­ლი მმარ­თვე­ლო­ბის გაძ­ლი­ე­რე­ბის, სა­ზო­გა­დო­ებ­რი­ვი უსაფ­რთხო­ე­ბის უზ­რუნ­ველ­ყო­ფის, გზე­ბის, გა­ნათ­ლე­ბის, ჯან­დაც­ვის, კავ­შირ­გაბ­მუ­ლო­ბი­სა და ეკო­ნო­მი­კუ­რი გან­ვი­თა­რე­ბის მი­მარ­თუ­ლე­ბით და­გეგ­მილ და გან­ხორ­ცი­ე­ლე­ბულ რე­ფორ­მებს ეთ­მო­ბა. ასე­ვე გან­ხი­ლუ­ლია ხე­ლი­სუფ­ლე­ბის მცდე­ლო­ბა, ად­გი­ლობ­რი­ვი მო­სახ­ლე­ო­ბის ტრა­დი­ცი­ე­ბი­სა და სა­ჭი­რო­ე­ბე­ბის გათ­ვა­ლის­წი­ნე­ბით, ეფექ­ტი­ა­ნი მმარ­თვე­ლო­ბის სის­ტე­მა შე­ექ­მნა და რე­გი­ო­ნის მდგრა­დი გან­ვი­თა­რე­ბა უზ­რუნ­ვე­ლე­ყო. კვლე­ვა ცხად­ყოფს, რომ სა­ქარ­თვე­ლოს დე­მოკ­რა­ტი­უ­ლი რეს­პუბ­ლი­კის მთავ­რო­ბის პო­ლი­ტი­კას სვა­ნე­თის მო­სახ­ლე­ო­ბის მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი მხარ­და­ჭე­რა ჰქონ­და, რის გა­მოც ბოლ­შე­ვი­კურ­მა პრო­პა­გან­დამ რე­გი­ონ­ში ფარ­თო სო­ცი­ა­ლუ­რი და­საყ­რდე­ნის შექ­მნა ვერ შეძ­ლო. ამას­თა­ნა­ვე, ნაჩ­ვე­ნე­ბია, რომ ხე­ლი­სუფ­ლე­ბა მა­ღალ­მთი­ა­ნი რე­გი­ო­ნე­ბის გან­ვი­თა­რე­ბას სა­ხელ­მწი­ფო­ებ­რი­ვი მშე­ნებ­ლო­ბის მნიშ­ვნე­ლო­ვან შე­მად­გე­ნელ ნა­წი­ლად მი­იჩ­ნევ­და და გან­სა­კუთ­რე­ბულ ყუ­რად­ღე­ბას სვა­ნე­თის სო­ცი­ა­ლურ-ეკო­ნო­მი­კურ წინ­სვლა­სა და ქვეყ­ნის პო­ლი­ტი­კურ, ეკო­ნო­მი­კურ და კულ­ტუ­რულ ცხოვ­რე­ბა­ში მის სრულ­ფა­სო­ვან ჩარ­თვას უთ­მობ­და. დას­კვნის სა­ხით ხაზ­გას­მუ­ლია, რომ მი­უ­ხე­და­ვად რთუ­ლი ში­და და სა­გა­რეო პო­ლი­ტი­კუ­რი ვი­თა­რე­ბი­სა, სა­ქარ­თვე­ლოს დე­მოკ­რა­ტი­უ­ლი რეს­პუბ­ლი­კის ხე­ლი­სუფ­ლე­ბამ სა­ფუძ­ვე­ლი ჩა­უ­ყა­რა სვა­ნე­თის მო­დერ­ნი­ზა­ცი­ი­სა და რე­გი­ო­ნუ­ლი გან­ვი­თა­რე­ბის მნიშ­ვნე­ლო­ვან პრო­ცე­სებს, რო­მელ­თა ბუ­ნებ­რი­ვი გან­ვი­თა­რე­ბა 1921 წლის საბ­ჭო­თა ოკუ­პა­ცი­ის შე­დე­გად შეწ­ყდა.

საკ­ვან­ძო სიტ­ყვე­ბი: სვა­ნე­თი, სა­ქარ­თვე­ლოს დე­მოკ­რა­ტი­უ­ლი რეს­პუბ­ლი­კა, ად­გი­ლობ­რი­ვი თვით­მმარ­თვე­ლო­ბა, ეგ­ნა­ტე გაბ­ლი­ა­ნი, გრი­გოლ ცინ­ცა­ბა­ძე, სო­ლო­მონ ვა­დაჭ­კო­რია.