სამედიცინო მომსახურება საბჭოთა გულაგში: სახელმწიფო კონტროლი, დასჯა და ადამიანური სოლიდარობა
საკვანძო სიტყვები:
არქივი, არხეიონი, აჭარაანოტაცია
აბსტრაქტი. წინამდებარე ნაშრომი შეისწავლის „გულაგის“ (ბანაკების მთავარი სამმართველო) სამედიცინო სისტემას, როგორც საბჭოთა რეპრესიული აპარატის განუყოფელ ნაწილს. კვლევის მიზანია დაადგინოს, თუ როგორ იქცა სამედიცინო მომსახურება, იდეოლოგიურ და ეკონომიკურ მოთხოვნებთან თანხვედრაში, ადამიანური რესურსის ექსპლუატაციისა და კონტროლის ინსტრუმენტად. ნაშრომში გაანალიზებულია გულაგის სამედიცინო ინფრასტრუქტურა და შეპირისპირებულია პატიმართა რეალურ ჯანმრთელობის მდგომარეობასთან. კვლევა ეფუძნება ისტორიულ-შედარებით მეთოდს და იყენებს როგორც საარქივო მონაცემებს, ისე გადარჩენილ პატიმართა მემუარულ ლიტერატურას (ვ. შალამოვი, ე. გინზბურგი და სხვ.). ნაშრომში ნაჩვენებია, რომ სამედიცინო სისტემის ფორმალური სტრუქტურა ხშირად ფარავდა სისტემურ დეჰუმანიზაციას, ხოლო პატიმარ ექიმთა მცდელობები, შეენარჩუნებინათ პროფესიული ეთიკა, წარმოადგენდა წინააღმდეგობის იშვიათ, თუმცა მნიშვნელოვან ფორმას. კვლევის შედეგები ადასტურებს, რომ გულაგში სამედიცინო ეთიკის დარღვევები არ იყო ინდივიდუალური მორალური შეცდომების შედეგი, არამედ სახელმწიფოს მიერ შეგნებულად დანგრეული ეთიკური ინფრასტრუქტურის გარდაუვალი შედეგი.
საძიებო სიტყვები: გულაგი, საბჭოთა რეპრესიები, სამედიცინო ეთიკა, იძულებითი შრომა, პენიტენციური სისტემა, დეჰუმანიზაცია, ბანაკის მედიცინა
გამოქვეყნებული
გამოცემა
სექცია
ლიცენზია
საავტორო უფლებები (c) 2026 ყველა უფლება ეკუთვნით ავტორებს. ჟურნალი იტოვებს მხოლოდ პირველი გამოქვეყნების უფლებას

ეს ნამუშევარი ლიცენზირებულია Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 საერთაშორისო ლიცენზიით .



.webp)

